I jedne zamknięte drzwi do piwnicy.
Zauważyłem to już w pierwszym tygodniu.
„Dlaczego to zawsze jest zamknięte?” – zapytałem pewnej nocy.
Daniel wciąż wycierał naczynia. „Magazyn. Mnóstwo gratów. Stare narzędzia, pudełka i takie tam. Nie chcę, żeby dziewczyny zrobiły sobie krzywdę”.
Brzmiało to rozsądnie. Więc odpuściłem.
Pewnego razu znalazłem Grace siedzącą na podłodze w korytarzu i wpatrującą się w klamkę.
Mimo wszystko zauważyłem pewne rzeczy.
Czasami Grace patrzyła na drzwi piwnicy, gdy myślała, że nikt jej nie widzi.
Czasami Emily stawała przy nim na sekundę, a potem szybko odchodziła.
Pewnego razu znalazłem Grace siedzącą na podłodze w korytarzu i wpatrującą się w klamkę.
„Co robisz?” zapytałem.
Spojrzała w górę. „Nic.”
A potem nadszedł dzień, w którym wszystko się zmieniło.
Potem uciekła.
To było dziwne, ale nie na tyle, żeby wywołać bójkę.
A potem nadszedł dzień, w którym wszystko się zmieniło.
Obie dziewczynki miały lekkie przeziębienia, więc zostałem z nimi w domu. Przez jakąś godzinę czuły się fatalnie, a potem zrobiło się głośno i chrapliwie.
„Umieram” – oznajmiła Grace, siedząc na kanapie.
„Masz katar” – powiedziałem.
Około południa bawili się w chowanego jak mali szaleńcy.
Emily kichnęła w koc. „Ja też umieram”.
„To bardzo tragiczne” – powiedziałem. „Wypij swój sok”.
Około południa bawili się w chowanego jak mali szaleńcy.
„Nie biegać!” – krzyknąłem.
Oni pobiegli.
„Nie wolno skakać z mebli.”
Grace krzyknęła z góry: „To była Emily!”
Coś zimnego przeniknęło mnie.
Emily odkrzyknęła: „Jestem dzieckiem! Nie znam zasad!”
Gotowałam zupę, gdy Grace weszła do kuchni i pociągnęła mnie za rękaw.
Jej twarz była poważna.
„Chcesz poznać moją mamę?”
Spojrzałem na nią. „Co?”
Skinęła głową. „Chcesz poznać moją mamę? Ona też lubiła zabawę w chowanego”.
Moje serce zaczęło walić.
Coś zimnego przeniknęło mnie.
„Grace” – powiedziałem ostrożnie – „co masz na myśli?”
Zmarszczyła brwi. „Chcesz zobaczyć, gdzie ona mieszka?”
Emily weszła za nią, ciągnąc za ucho pluszowego królika.
„Mama jest na dole” – powiedziała.
Moje serce zaczęło walić.
Grace pociągnęła mnie korytarzem, jakby chciała mi pokazać urodzinową niespodziankę.
„Gdzie na dole?” zapytałem.
Grace złapała mnie za rękę. „Do piwnicy. Chodź.”
Wszystkie złe myśli uderzyły mnie w jednej chwili.
Zamknięte drzwi. Tajemnica. Sposób, w jaki dziewczyny na to patrzyły. Martwa żona. Piwnica, której Daniel nigdy przede mną nie otworzył.
Grace pociągnęła mnie korytarzem, jakby chciała mi pokazać urodzinową niespodziankę.
Przy drzwiach spojrzała na mnie i powiedziała: „Musisz je po prostu otworzyć”.
Powinienem był poczekać. Teraz to wiem.
Zaschło mi w ustach. „Czy tata cię tam zabiera?”
Skinęła głową. „Czasami. Kiedy za nią tęskni”.
To nie pomogło.
Spróbowałem nacisnąć klamkę. Zamknięta.
Grace powiedziała: „Wszystko w porządku. Mama jest przy mnie”.
Powinienem był poczekać. Teraz to wiem.
Najpierw poczułem ostry zapach.
Zamiast tego wyciągnęłam dwie spinki do włosów z koka i drżącymi rękami uklękłam przy kłódce.
Emily stała obok mnie i pociągała nosem. Grace podskakiwała na palcach.
Zamek kliknął.
Zamarłem.
Grace szepnęła: „Widzisz?”
Otworzyłem drzwi.
W piwnicy było ciemno, ale widziałem wystarczająco dużo.
Najpierw poczułem ostry zapach. Kwaśny. Wilgotny.
Zrobiłem jeden krok w dół, potem drugi.
W piwnicy było ciemno, ale widziałem wystarczająco dużo.
A potem moje obawy się zmieniły.
To nie było ciało.
To nie był jakiś ukryty koszmar.
Po prostu tam stałem.
To było sanktuarium.
Stała tam stara kanapa z kocem przewieszonym przez ramię. Półki pełne albumów. Wszędzie wisiały oprawione zdjęcia żony Daniela. Rysunki dzieci. Pudełka opisane czarnym markerem. Mały serwis do herbaty na dziecięcym stoliku. Kardigan wiszący na krześle. Para damskich kaloszy pod ścianą. Stary telewizor obok stosów płyt DVD.
Zapach stęchlizny. Z rury ciekła woda do wiadra. Część ściany poplamiła się wodą.
Po prostu tam stałem.
„A tata z nią rozmawia.”
