„Gdybym przyjechał 10 minut wcześniej, może udałoby się uratować ci nogę. Może obrażenia nie byłyby tak poważne”.
„Żyję z tym poczuciem winy każdego dnia”.
Jego głos całkowicie się załamał.
„Dlatego powiedziałem, że to ja jestem powodem twojej niepełnosprawności. Bo nie dotarłem tam wystarczająco szybko”.
Spojrzałam na niego oszołomiona.
„To właśnie to, co nosiłeś przy sobie przez cały ten czas?”
"Tak."
„Ryan, to nie twoja wina. Nie spowodowałeś wypadku. Nie podjąłeś decyzji o jeździe po pijanemu. To był on.”
Wskazałem na Cody'ego.
„Dlatego powiedziałem, że to przeze mnie jesteś niepełnosprawny.”
„Ale uratowałeś mi życie” – dodałem. „Zadzwoniłeś po karetkę. Zostałeś ze mną. Dałeś mi powód, żeby walczyć dalej”.
Cody przemówił ponownie, jego głos był słaby.
„Chciałem się oddać w ręce policji. Ale Ryan błagał mnie, żebym tego nie robił. Powiedział, że nie pamiętasz wypadku. Że nie wiesz, kto cię potrącił.”
„Więc ukrywałeś go tu przez cały ten czas?” zapytałem Ryana.
„On umiera, Andrea. Ma raka w czwartym stadium. Lekarze dawali mu sześć miesięcy. To było cztery miesiące temu”.
Spojrzałem na słabego mężczyznę w łóżku.
„Powiedział, że nie pamiętasz wypadku.”
„Opiekowałaś się nim.”
Straciłem rodziców w katastrofie lotniczej, gdy miałem sześć lat. Wujek i ciotka wychowali mnie jak własne dziecko. Nie mogłem się od niego odwrócić.
„Mimo że to przez niego straciłem nogę?”
Twarz Ryana się zmarszczyła.
„Wiem, jak to brzmi. Wiem, że to skomplikowane. Ale on jest rodziną. I umiera.”
Siedziałem tam w ciszy, próbując wszystko przetworzyć.
„On umiera.”
Marie ścisnęła moje ramię.
„Andrea, co chcesz zrobić?”
Spojrzałem na Cody'ego. Potem na Ryana.
„Jestem zły” – powiedziałem w końcu.
„Jestem zła, że mnie okłamałeś. Jestem zła, że ukrywałeś to przede mną przez pięć lat. Jestem zła, że pozwoliłeś mi uwierzyć, że cały nasz związek zbudowano na jakimś bajkowym spotkaniu, podczas gdy w rzeczywistości zbudowano go na tragedii”.
„Jestem zły, że mnie okłamałeś.”
Ryan skinął głową, a łzy spływały mu po twarzy.
„Ale rozumiem też, dlaczego to zrobiłeś.”
„Andrea… ja…”
„Próbowałeś go chronić. Próbowałeś chronić mnie. Próbowałeś utrzymać wszystko w całości, nawet gdy się rozpadało.”
Spojrzałem na Cody'ego.
